म्याग्दी। एक समय थियो, जब ३० वर्षीय ओमराज मगरको परिचय कराते खेलाडीको रूपमा थियो। उनको हात र खुट्टाको स्फूर्तिले खेल मैदानमा विपक्षीलाई चुनौती दिन्थ्यो। तर, आज उनै हातहरु म्याग्दीको चिसो माटोसँग खेल्दैछन् र उनै खुट्टाहरु बारीका कान्लामा लम्किरहेका छन्। खेलको मैदानबाट कृषिको मैदानमा फड्को मारेका ओमराज अहिले अकबरे खुर्सानीको पिरो स्वाद र सफलताको मीठो बास्ना फैलाउँदैछन्।
धवलागिरि गाउँपालिका-७, शिवाङको दुई हजार मिटर उचाइमा रहेको उनको बारीमा यतिबेला अकबरे खुर्सानीका बोटहरु लहलहाएका छन्। तर, यो कुनै परम्परागत खेती होइन। ओमराजले आधुनिक 'मल्चिङ' प्रविधिको प्रयोग गरेका छन्, जहाँ बोटबाहेकको जमिनलाई प्लास्टिकले छोपिएको छ। "करातेमा अनुशासन चाहिन्छ, खेतीमा लगनशीलता," उनी मुस्कुराउँदै भन्छन्, "मल्चिङले झारपात रोकिदिन्छ, जसले गर्दा बोटले पूरा शक्ति पाउँछ। यो पनि एक प्रकारको अनुशासित खेती नै हो।"
वैदेशिक रोजगारको लहड र परम्परागत खेतीको झन्झटलाई पन्छाउँदै उनले यो बाटो रोजेका हुन्। रु दुई लाख ५० हजारको लगानीमा छ रोपनीमा सुरु गरिएको यो व्यावसायिक अकबरे खेती धवलागिरि क्षेत्रमै पहिलो हो। यसअघि यहाँका मानिसहरु घरमा खानका लागि मात्र खुर्सानी लगाउँथे। "बजारमा अकबरेको माग उच्च छ, तर उत्पादन यहीँ छैन। मैले यही अवसर देखेर सुरु गरेको हुँ," ओमराज आफ्नो व्यावसायिक सोच सुनाउँछन्।
ओमराजको पौरख खुर्सानीमा मात्र सीमित छैन। उनको बगैँचामा ७० वटा किबीका बोट छन्, जसबाट गत वर्ष मात्रै ३,००० किलो बिक्री भयो। यसका साथै कुखुरा र बाख्रापालनले उनको कृषि फार्मलाई एउटा उद्यमशील नमुना बनाएको छ।
करातेले सिकाएको धैर्य, अनुशासन र कहिल्यै हार नमान्ने स्वभावलाई उनले माटोमा मिसाएका छन्। आज उनी खेल मैदानमा मात्र होइन, आफ्नै गाउँको माटोमा सफलताको नयाँ कीर्तिमान रच्दै कैयौं युवाका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेका छन्।
६ साउन २०८२, सोमबार ०२:३४ मा प्रकाशित
